Coornhertlezing over Václav Havel

Wie het verhaal van de Europese twintigste eeuw wil vertellen kan niet om Václav Havel heen, de laatste president van Tsjecho-Slowakije en de eerste van de Tsjechische Republiek. Iconoclast en intellectueel, artiest en mensenrechtenactivist, president en revolutionair, Havel was het allemaal. Een constante in zijn bewogen leven: hij bleef altijd trouw aan zichzelf.

Václav Havel bewandelde een onwaarschijnlijk pad. Als jongen uit een rijke familie werd hij in de jaren 1940 benadeeld door het communistisch regime. Toch ontpopte hij zich als een succesvolle theatermaker en essayist. Door zijn scherpe kritiek op het regime, vooral tijdens de Praagse Lente, werd hij meer dan eens gecensureerd en en belandde hij hij steeds opnieuw in de gevangenis. Maar Havel liet zich de mond niet snoeren. In 1989 werd hij de charismatische en welbespraakte leider van de vreedzame Fluwelen Revolutie. In de veertien jaren die daarop volgden, was hij president, en zag hij zijn land uit elkaar vallen. Ook na zijn politieke carrière bleef hij de vrede verdedigen tot aan zijn dood in 2011.
Naast hem stond al die tijd Michael Zantovsky. Havels woordvoerder en adviseur. Die beschrijft in zijn biografie over Havel het leven en de visie van deze reus onder de mensen.

Zaterdag 29 oktober 14.30 uur, Grote Kerk Beverwijk. Gratis toegang. Reserveren via grotekerkbeverwijk@gmail.com

Wat en hoe als je ouder wordt

Het lijkt de mooiste periode van mijn leven te worden.
Ik kan nu met veel minder toe.
Ik heb tijd, het kostbaarste wat een mens kan hebben
Eindelijk kan ik aandacht hebben voor mijn eigen omgeving.
En zelfs als ik fysiek nog meer problemen krijg
Ik hoef niet meer te vrezen om mijn baan te verliezen.
Er zijn zoveel angsten die ik niet hoef te hebben.
En dat er een einde aan mijn leven komt
daarmee heb ik me al lang verzoend.
En het lijkt me niet zinvol om me jaren te focussen
Op mijn laatste uurtjes.

De enige voorwaarde is
Dat ik hoop opgewassen zal zijn
tegen al die sterke mensen
die me de put in willen praten.

25 jaar na de Berlijnse muur

Op 8 november 2014 vieren we in de Grote Kerk van Beverwijk het afbreken van de Berlijnse muur. Dat akelige betonnen symbool van een scheiding van goed en kwaad in de 20 e eeuw.
We hadden toch al eerder het inzicht verworven dat de verbinding van kerk en staat niet deugt. Maar we zijn er weer ingetrapt bij de verbinding van de macht en het ideologische en utopische verhaal van het communisme. Die verbinding van een politieke macht en een ideologisch ideaal werd toch vrij algemeen geaccepteerd ook in Nederland.
Het gevolg is dat mensen die iets met dat socialistische ideaal van gelijkheid hebben in de kou staan. Door een simpele verwijzing naar de praktijk van de Sovjet Unie en China kan hun mond worden gesnoerd. Dat hebben zij meer aan Lenin, Stalin en Mao te danken dan aan hun tegenstanders. Zij hebben reden om heel boos op die mannen te zijn.

Erkenning door Europa

Op 15 april 2014 kwam er een erkenning voor Cultureel Dorp van Europa van de kant van Europa. De commissie Paneuropa van het parlement meende ons te moeten onderscheiden voor het werk dat we voor Europa hebben gedaan. Jan van der Land vatte de plechtigheid in een filmpje samen.

Beste Peter,

van harte gefeliciteerd met jullie verkiezingsoverwinning. Met deze overwinning kunnen jullie misschien het verschil maken en een andere wind laten blazen in Beverwijk. Een andere toon zetten in het Beverwijk dat zoveel jaar zo’n slecht politiek klimaat heeft gehad dat ik me kan voorstellen dat  burgemeesters liever ergens anders heen gingen. Continue reading

Voorlichting over ouderdom

In het Dagblad Kennemerland van 8.7.2013 een uitgebreid verslag van de honderdjarige Frans. Grote foto en een behoorlijk stuk tekst van Annemiek Jansen. In het stuk gaat het allemaal over wat Frans ‘nog’ kan. ‘Hij danst nog steeds’. Hij is nog kras . Die 100 jaar: ‘Je zou het hem niet geven’. ‘Wat moet jij nog met een groot huis’ in de volkstuin. ‘Zolang het kan …’ . Continue reading